نقاشی وهنر وفلسفه هنر

وقتي شروع به كار مي كنم انگيزه هايم رنگ هستي شناسانه به خود مي گيرند. قوانين تجسمي، الهامات بيروني، مديوم هاي مختلف همه و همه به ذهنم هجوم مي آورند و وقتي اثر از آب و گل درمي آيد، خودم هم متعجب مي شوم.
۵۳ اثر در نمايشگاه انفرادي محمدعلي بني اسدي به چشم مي خورد كه از اين تعداد ۱۱اثر نقاشي، ۳۱ اثر طراحي و ۱۲ اثر مجسمه وجود دارد. خود بني اسدي در توضيح بيشتر مجسمه هاي خود مي گويد: «طرح ساخت اين مجسمه ها به سال ها قبل بازمي گردد. البته من از سال۱۳۸۴ به شكل جدي تري به ساخت و پردازش آنها پرداختم.
واقعيت اين است كه ساخت مجسمه هايي كه مي بينيد در ابتدا يك جور دلمشغولي براي من محسوب مي شد. يعني آنها را به صورت جدي كار نمي كردم. ولي در برهه اي از زمان ساختن و پرداختن به مجسمه سازي به طوري برايم اهميت يافت كه ديگر جاي نقاشي را در ذهنم پر كرد. روي اين اصل تمام اوقاتي كه مي توانستم در آتليه شخصي ام صرف پرداختن به نقاشي كنم را روي ساخت مجسمه ها گذاشتم.»
وي مي افزايد: «كميت بالاي مجسمه ها مرا تا حدي نگران كرد. زيرا اين اولين باري بود كه قصد داشتم آثار مجسمه خود را در معرض تماشاي عموم بگذارم. همان طور كه مي بينيد مجسمه هاي من از مواد تركيبي رنگي ساخته شده اند. من براي ساخت مجسمه هايم لايه هاي مختلفي از مواد را امتحان كردم. اين مجسمه ها كه از سيم ساخته بودم را نگاه و به اين فكر كردم چگونه مي توانم روي اين سيم ها را بپوشانم. حتي براي اين استتار از كاغذ گراف هم استفاده كردم و دريافتم كاربرد اين نوع كاغذ روي مجسمه دستاورد خوش رنگ و خوش تركيبي مي شود. به هر تقدير از تمام ابزارها و وسايلي كه به دستم مي رسيد براي اتمام ساخت مجسمه ها استفاده كردم. حتي يك بار از كاغذي كه براي بسته بندي تابلوهايم به كار گرفته بودم، استفاده كردم. شيره درخت را هم جوشاندم و امتحان كردم، اما جواب نداد. سرانجام يك روز كه به دليلي عصباني بودم، دستم را داخل رنگ كردم و روي كار كشيدم. جالب اين بود كه اين شيوه ناخودآگاه جواب داد.»
بني اسدي ادامه مي دهد: «امروز كه به اين مجسمه ها نگاه مي كنم مي بينم چه فراز و فرودهايي را براي به سرانجام رسيدن طي كرده اند. واقعيت اين است كه من مي خواستم طوري اين مجسمه ها را از كار درآورم كه به چشم مخاطب فريبنده و تصنعي نباشد. فكر مي كنم تا حدودي موفق هم شدم. مجسمه هاي من سبك خاصي را در بر نمي گيرند. سبك اصولا به شكلي در مجسمه پياده مي شود كه از هر چهار طرف كه بنگري قوانين مجسمه بايد در آن رعايت شود. اما من اين كار را نكردم. يعني گاهي به قوانين وفادار بودم و گاه آنها را شكستم.»
اين هنرمند در پاسخ به اينكه مخاطب در برخورد با يك اثر هنري جذب جنبه هاي تصويري و بصري مي شود يا به محتواي گنجانده شده در كار فكر مي كند نيز مي گويد: «مسلماً بافت هر يك از اينها در جايگاه هاي مشخصي حائز اهميت هستند. من فكر مي كنم اثر هنري در درجه اول بايد در مخاطب شوك بيافريند. ولي حقيقت اين است كه نقاشان خود را ملزم به ارتباط گرفتن با مخاطب عام نمي دانند. در واقع آنها براي سلايق عمومي نقاشي نمي كنند، اما در شروع كار سايه اي در ذهنم پديدار مي شد كه نمي دانم نام آن را چه بگذارم. قوانين تجسمي، الهامات بيروني، گويي هنرمند يك جورهايي مديوم مي شود. به طوري كه وقتي اثر از آب و گل درمي آيد، حتي خودم هم تعجب مي كنم.»
او كه سال هاست به گفته خود در حيطه نقاشي روي دو عنصر انسان و حيوان كار مي كند در اين خصوص نيز معتقد است: «نقاشي هايي كه در اين نمايشگاه پيش رو داريد به نوعي انسان و حيوان و نوشته هاي گوناگون را در خود تنيده است. اينها عناصري عيني در اثر هستند كه شايد به آن شكلي كه بايد تداوم نيافته اند. مي دانيد من وقتي كار مي كنم انگيزه هايم هستي شناسانه مي شوند.
اما نمي دانم چرا دائما به مسائلي كه مي خواهم طرح كنم يا براي دانشجويانم بگويم فكر مي كنم. گويي با خود گفت وگو مي كنم. من مدت ها با خود قهر بودم و برگزاري اين نمايشگاه بهانه اي شد براي آشتي كردن من با خودم.»نمايشگاه آثار مجسمه، طراحي و نقاشي محمدعلي بني اسدي تا ۱۸ ارديبهشت در گالري مميز، خانه هنرمندان ايران داير خواهد بود. مهر